Occurrence 21464
(formerly occ/5283)

Στιχοι εις παρ(...) βιβλ(...) τ(ον) κλιμακα κῆπ(ον) νοητ(ὸν) δεικνύοντες αυτο(?)
 
Εχουσιν οἱ λειμῶνες ἄνθη ποικίλα· |
καὶ παντοδαπὰ πολλὰ (καὶ) διάφορα· |
τούτων· τὰ μὲν, τέρπουσι τὴν θεωρί(αν)· |
εὐωδιάζει τὰ δὲ τὴν ῥῖνα μόνην, |
ἄλλα δὲ τὸν φάρυγγα καὶ τὴν κοιλίαν, |
τρέφουσι γλυκαίνουσιν οὐκ ἀθεσφάτ(ως)· |
Οὗτος δ’ ὁ κῆπος ἐξ ἰω(άννου) φέρων· |
καρποὺς πεπείρους· δαψηλεῖς τ(ὰς) ἰκμάδ(ας), |
αὐχεῖ χορηγεῖν· (καὶ) πρέμνων εὐμορφίας· |
φύλλων ἐν αὐτοῖς εὐχλοούντ(ων) ἐνδρόσων· |
ἐξ ὧν τὸ θάλλον, ὡραΐζει τὴν χάριν· |
ποῶν τε πλήρης ἔστι τῶν μυριπνόων· |
(καὶ) ῥοῦς διέρπων ὑδάτων ἐξ ὀμβρίων, |
τῆς ὑγρότητος ἐμφορεῖ γλυκασμάτ(ων)· |
σκοπητέον δὲ, τίνα ταῦτα τυγχάνει· |
Γῆ παραδείσου. βιβλίου τούτου λέγω; |
ἡ πᾶσα γρά(φη)· τὴν ὕλην γραφῆς νόει· |
ἧς γλυκυδερκὲς εἶδος ὡραϊσμένον, |
δένδρα καλὰ μέγιστα. διδασκαλίαι· |
δένδρων ῥάδαμνοι (καὶ) κλάδοι τούτ(ων) λόγοι· |
Ὡς ἡ μία γὰρ ἀρετὴ πολλὰς φύει, |
οὕτως ὁ μιᾶς εἷς λόγος, πολλοὺς λόγους· |
μικρούς· μερικούς· ἰσχνολεπτοβραχέας· |
ὧν φύλλα, πίστις· σκῶλον οὐκ ἔχουσά τι· |
ὑπαντιάζον φθέγμα θείοις π(ατ)ράσι· |
γάγγραιναν εἶπε τοῦτο τίς μυστηπόλο(ς)· |
βάθρον κακίας (καὶ) θέμεθλον ἀπάσης· |
(καὶ) καρπός ἐστι τῶν λόγων, τὰ πρακτέα· ǁ
Ἐν ὧ πετειν(ῶν) ἵπταται πολὺ γένο(ς)
κἀκεῖθ(εν) ἔνθ(εν) ἐμπο|λεῦον εἰς ἕλος·
(καὶ) πρὸ(ς) μονὰς καθεῦδ(ον), ᾐωρημ(έν)(ας)· |
Ἐν ὧ μοναστῶν ὀρνέων ὑποπτέρων· |
κούφων ἐλαφρῶν ἀμερίμνων ἀβίων, |
ἐνιζάνει γέγηθε τέρπεται γένος· |
ἐμφιλοχωροῦν τῷ νοημάτων δάσει· |
(καὶ) καταλαβεῖν ἀκριβῶς οὐκ ἰσχύον· |
στάσις γὰρ ἄλλη καὶ λόγων (καὶ) πραγμάτ(ων)· |
ἄνθη προσέρπει θαυμάσια κοιλάσιν· |
ἥδιστον ἐκπνέοντα τὴν εὐοσμίαν, |
οἱ τῆς προσευχῆς εἰσὶν ὡς οἶμαι λόγοι· |
ὡς θυμίαμα τῶ δα(υὶ)δ εἰρημένοι· |
τὰ γὰρ θ(εο)ῦ, τέρπουσι νοῦν ἄνθη, πέρι· |
Ὡς ἀσιτίας, τοὺς παρισθμίων τόπους· |
ὡς γλῶτταν καὶ λάρυγγα τῆς ψαλμωδί(ας). |
Τούτω μὲν εὐθὺς ἥλιος προσηρμένο(ς), |
ἀκτῖσι φαιδραῖς λαμπρομορφοπανστόλ(οις), |
ἑῶον ὄψιν ἐμφανίζει τηλόθεν· |
(καὶ) πυρσοειδεῖς ἐκτελῶν ἀνακλάσεις. |
(καὶ) τῶδε βάλλων δραστικὰς λαμπηδόν(ας), |
οὐ θερμοποιεῖ τῆ μεταρσίω τάσει, |
αὔων τὰ δένδρα· ταῖς βολαῖς τ(αῖς) πυρφόρ(οις)· |
ἀλλὰ πεπαίνει καὶ φυλάττει (καὶ) τρέφει, |
τὸν καρπὸν αὐτῶν, συμπνέοντο(ς) προ(σ)φόρ(ως), |
τοῦ παναγίου πν(εύματο)ς καθὼς θέλει, |
τῶ ταυτοτίμω πανσθενεστάτω λόγω· |
Κρῆναι διασχίζουσι τὸν κῆπον μέσον· |
ἠδεῖς πρὸς αὖραν· δαψιλεῖς ἐκ ναμ(ά)τ(ων)· |
αἱ τῶν δακρύ(ων) ῥαθάμιγγες, ῥανίδες· |
ὡς ἂν τὰ δένδρα ταῖς ῥοαῖς ἐπαυξάνοι· ǁ
ὅτι τὸ πένθο(ς) αὐτὸ διδάσκει μόνον |
τὴν γνῶσιν αὖξον τοῦ καλοῦ καινοτρόπ(ως)· |
ὅπερ δίδωσι γνώσεως ἐκλαμβάνον· |
λαβὸν, παρέσχε· (καὶ) παρασχὸν, λαμβάν(εν) |
(καὶ) κύκλον αὐτὸ διὰ τοῦ λόγου γράφει· |
ἔνθεν τελεσφοροῦσι τὴν παγκαρπίαν· |
εὐωδιάζει καὶ σκέπει φυτοσκάφους. |
(καὶ) ψυχαγωγὰ γίνεται καθημέραν· |
Τοιοῦτος ἡμῖν κῆπος ὡραϊσμένος |
ἔστι τέθηλε βλαστάνει θάλλει βρύει· |
χάριν μεγίστην τρισσοφεγγῆ πλουσίαν, |
(καὶ) τρισμέγιστον· καὶ κατηγλαϊσμένην, |
ἡ βίβλος αὕτη· τοῦτό σου τὸ πυξίον· |
ὦ σωστικὴ θάλαττα τῆς ἐμῆς σκάφης· |
ὦ κοσμικὴν θάλασσαν ἐκφυγὼν πάλαι· |
ὦ τοῦ γένους σου κόσμε, κόσμιε τρόποις· |
ὦ τῶν πενήτων εὐπρόθυμε προστάτα. |
ὦ ψυχαγωγὲ καὶ ξένων εὐεργέτα· |
ὦ μετριάζων χρηστότητι μετρίοις. |
ἐξ ἧς τρυφῶν φίλτατε τὴν εὐζωΐαν, |
τῶ δημιουργῶ νουνεχῶς εὐγνωμόνει· |
(καὶ) πίστιν ἔνθεν εὐφοροῦσαν ἐκτρέφων, |
δρέψη νοητὸν ἄνθος εὐετηρίας. |
γνώρισμα χρηστότητο(ς) εὐκλεὲς φέρων· |
τί δ’ ἐστὶ τοῦτο, σὺ νοήσεις ἂν θέλης. |
ὀξὺν γὰρ ἔσχες ἐκ θ(εο)ῦ προμηθέα· |
ᾧ γενναΐζων πολλάκις ἐν τοῖς λόγοις· |
ἡδὺν ἐν ἁβρότητι τῶν προβλημάτ(ων)· |
ὀξὺν ἐν ἀκρότητι τῶν βουλευμάτων· |
ταχὺν ἐν ἁδρότητι τῶν νοημάτων· |
αὕτη παρ’ ἡμῶν σοὶ φιλοῦντι τ(οὺς) λόγους, |
ἀφωσίωτ(αι) δεξίωσις ἐκ λόγων· ǁ
αὕτη πρόμαρτυς (καὶ) φερέγγυο(ς) πόθου· |
ἀνθ’ ὧν ἐν ἡμῖν ἠγγυήσω τὸν πόθον· |
(καὶ) δεξιὰν προύτεινας ἐκτενεστάτην, |
οὐχὶ δίς· οὐ τρίς· ἀλλὰ καὶ μυριάκις, |
εἰς οἶκτον ἐξάκουστον· αὕτη ζωγράφος, |
τῆς σῆς ἀγάπης· ἥνπερ (ὡς) πρόγραμμά τι· |
ἡμῖν τεθεικώς· ἐντυποῖς τῆ καρδία, |
μνήμην ἀναλλοίωτον αὐτῆς εἰκότ(ως). |
ταύτην ὁ μέλλων λήψεται σύμπ(ας) χρόνο(ς)· |
ἀεὶ βοῶσαν τὴν φιλάν(θρωπ)ον χάριν, |
τῶν σῶν πρὸς ἡμᾶς εὐμενῶν ἐνδειγμ(ά)τ(ων):-
Type(s) [3069] Ἔχουσιν οἱ λειμῶνες ἄνθη ποικίλα (102 verses)
Text source DBBE (Inspection of a reproduction of the manuscript)
Text status Text completely known
Date 14th c.
Manuscript PARIS - Bibliothèque Nationale de France (BNF) - Coisl. 264 [14th c.]
Place in Manuscript f. 1r-2v
Person(s)
Scribe
Nikandros (14th c.)
Palaeographical information The title is faded and barely legible. In line 41 the word εἰρημένοι features a tachygraphic sign for the corrected -ης ending, written by the same hand supra lineam.
Contextual information The epigram is followed by another poem, inc.: 'Ψήγματα χρυσᾶ τοῖς Λυδοῖς αἰρεῖ λόγος'.
Metre(s) Dodecasyllable
Genre(s)
Subject(s)
Image source(s) https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b10037657g/f6.item
Bibliography
Number of verses 102
Related occurrence(s)
Acknowledgements
Creator(s)
Transcriber(s)
Permalink https://www.dbbe.ugent.be/occurrences/21464
Last modified: 2020-08-10.