Occurrence 18838
(formerly occ/2234)

Εχουσιν οἱ λειμῶνες ἄνθη ποικίλα· |
καὶ παντοδαπὰ πολλὰ καὶ διάφορα· |
τούτων· τὰ μὲν' τέρπουσι τὴν θεωρίαν· |
εὐωδιάζει τα δὲ' τὴν ῥῖνα μόνην· |
ἄλλα δὲ' τὸν φάρυγγα καὶ τὴν κοιλίαν, |
τρέφουσι γλυκαίνουσιν, οὐκ ἀθεσφάτως· |
Ουτος δ’ ὁ κῆπος ἐξ ἰωάννου φέρων |
καρποὺς πεπείρους δαψιλεῖς τὰς ἰκμάδ(ας)· |
αὐχεῖ χορηγεῖν κ(αὶ) πρέμνων εὐμορφίας· |
φύλλων ἐν αὐτοῖς εὐχλοούντων ἐνδρόσ(ων)· |
ἐξ ὧν τὸ θάλλον ὡραΐζει τὴν χάριν |
ποῶν τε πλήρης ἔστι τῶν μυριπνόων· |
καὶ ῥοῦς διέρπων ὑδάτων ἐξομβρίω(ν)· |
σκοπητέον δὲ' τίνα ταῦτα τυγχάνει· |
Γῆ παραδείσου βιβλίου τούτου λέγω, |
ἡ πᾶσα γραφή· τὴν ὕλην γραφῆς νόει· |
ὣς γλυκυδερκὲς εἶδος ὡραϊσμένον, |
Δένδρα καλὰ μέγιστα, διδασκαλίαι· |
Δένδρων ῥάδαμνοι κ(αὶ) κλάδοι τούτ(ων), λόγοι· |
ὡς ἡ μία γὰρ ἀρετὴ πολλὰς φύει, |
οὕτως ὁ μιᾶς εἷς λόγος, πολλοὺς λόγους· |
μικρούς μερικούς ἰσχνολεπτοβραχεί(ας)· |
ὧν φύλλα, πίστις· σκῶλον οὐκ ἔχουσά τι· |
ὑπαντιάζον φθέγμα θείοις π(ατ)ράσι· |
γάγγραιναν εἶπε τοῦτο τίς μυστηπόλο(ς)· |
βάθρον κακίας καὶ θέμεθλον ἁπάσης· |
καὶ καρπό(ς) ἐστι τῶν λόγων τὰ πρακτέα· |
εν ᾧ πετηνῶν ἵπταται πολὺ γένος· |
κἀκεῖθεν ἔνθεν ἐμπολεῦον εἰς ἕλος· |
καὶ πρὸς μονὰς καθεῦδον ᾐωρημένας· |
ἐν ᾧ μοναστῶν ὀρνέων ὑποπτέρων· |
κούφων ἐλαφρῶν ἀμερίμνων ἀβίων, |
ἐνιζάνει γέγηθε τέρπεται γένος· |
ἐμφιλοχωροῦν τῶν νοημάτων δάσει· |
καὶ καταλαβεῖν ἀκριβῶς οὐκ ἰσχύον |
στᾶσις γὰρ ἄλλη. καὶ λόγων καὶ πραγμάτ(ων)· |
ἄνθη προσέρπει θαυμάσια κοιλᾶσιν· |
ἥδιστον ἐκπνέοντα τὴν εὐοσμίαν· |
οἱ τῆς προσευχῆς εἰσιν ὡς οἶμαι λόγοι· |
ὡς θυμίαμα τῷ δα(υὶ)δ εἰρημένοι· |
τὰ γὰρ θ(εο)ῦ τέρπουσι νοῦν, ἄνθη, πέρι |
ὡς ἀσιτίας τοὺς παρισθμίων τόπους· |
ὡς γλῶτταν ὡς λάρυγγα τῆς ψαλμωδί(ας)· |
Τούτω μὲν εὐθὺς ἥλιος προσηρμένος· |
ἀκτῖσι λαμπραῖς, φαιδρομορφοπανστόλοις· |
ἑῶον ὄψιν ἐμφανίζει τηλόθεν· |
καὶ πυρσοειδεῖς ἐκτελῶν ἀνακλάσεις |
καὶ τῶδε βάλλων δραστικὰς λαμπηδόν(ας), |
οὐ θερμοποιεῖ τῆ μεταρσίω τάσει· |
αὔων τὰ δένδρα ταῖς βολαῖς ταῖς πυρφόροις· |
ἀλλὰ πεπαίνει· (καὶ) φυλάττει (καὶ) τρέφει· |
τὸν καρπὸν αὐτῶν συμπνέοντος προσφόρ(ο)ς· |
τοῦ παναγίου πν(εύματο)ς καθὼς θέλει |
τῶ ταυτοτίμω πανσθενεστάτω λόγῳ· |
κρῆναι διασχίζουσι τὸν κῆπον μέσον· |
ἡδεῖς πρὸς αὖραν δαψιλεῖς ἐκ ναμάτων· |
αἱ τῶν δακρύων ῥαθάμιγγες ῥανίδες· |
ὡς ἂν τὰ δένδρα ταῖς ῥοαῖς ἐπαυξάνοι· |
ὅτι τὸ πένθος αὐτὸ διδάσκει μόνον· |
τὴν γνῶσιν αὔξων τοῦ καλοῦ καινοτρόπως· |
ὅπερ δίδωσι γνώσεως ἐκλαμβάνον· |
λαβὸν, παρέσχε· (καὶ) παρασχὸν, λαμβάνει· |
καὶ κύκλον αὐτὸ, διὰ τοῦ λόγου γράφει· |
ἔνθεν τελεσφοροῦσι τὴν παγκαρπίαν· |
εὐωδιάζει (καὶ) σκέπει φυτοσκάφους· |
καὶ ψυχαγωγὰ, γίνεται καθ’ ἡμέραν· |
τοιοῦτος ἡμῖν κῆπος ὡραϊσμένος, |
ἔστι· τέθηλλε· βλαστάνει· θάλλει, βρύει· ||
χάριν μεγίστην τρισσοφεγγῆ πλουσίαν, |
καὶ τρισμέγιστον (καὶ) κατηγλαϊσμένην· |
ἡ βίβλος αὕτη· τοῦτό σου τὸ πυξίον· |
ἡ σωστικὴ θάλασσα τῆς ἐμῆς σκάφης· |
ὦ κοσμικὴν θάλασσαν ἐκφυγὼν πάλαι· |
ὦ τοῦ γένους σου κόσμε· κόσμιε τρόποις· |
ὦ τῶν πενήτων, εὐπρόθυμε προστάτα· |
ὦ ψυχαγωγὲ (καὶ) ξένων εὐεργέτα |
ὦ μετριάζων χρηστότητι μετρίας |
ἐξ ἧς τρυφῶν φίλτατε τὴν εὐζωΐα(ν)· |
τῷ δημιουργῷ νουνεχῶς εὐγνωμόνει· |
καὶ πίστιν ἔνθεν εὐφοροῦσαν ἐκτρέφε |
δρέψῃ νοητὸν ἄνθος εὐετηρίας· |
γνώρισμα χρηστότητος εὐκλεὲς φέρω(ν)· |
τί δ’ ἐστὶ τοῦτο, σὺ | νοήσεις ἂν θέλ(ης) |
ὀξὺν γὰρ ἔσχες | ἐκ θ(εο)ῦ προμηθέα· |
ᾧ γενναΐζεις πολλάκις ἐν τοῖς λόγοις· |
ὀξὺν ἐν ἀκρότητι τῶν βουλευμάτων· |
ἡδὺν ἐν ἀβρότητι τῶν βουλευμάτ(ων)· |
ταχὺν ἐν ἀδρότητι τῶν νοημάτων· |
Αὕτη παρ’ ἡμῶν σοὶ φιλοῦντι τοὺς λόγους, |
ἀφωσίωται δεξίωσις ἐκ λόγων· |
Αὕτη πρόμαρτυς καὶ φερέγγυος πόθου, |
ἀνθ’ ὧν ἐν ἡμῖν ἐγγυήσω τὸν πόθον· |
καὶ δεξιὰν προὔτεινας ἐκτενεστάτην, |
οὐχὶ δίς, οὐ τρίς, ἀλλὰ (καὶ) μυριάκις, |
εἰς οἶκτον ἐξάκουστον· αὕτη ζωγράφο(ς), |
τῆς σῆς ἀγάπης· ἥνπερ ὡς πρόγραμμά τ(ι), |
ἡμῖν τεθεικὼς, ἐντυποῖς τῇ καρδία, |
μνήμην ἀναλλοίωτον αὐτῆς εἰκότως· |
ταύτην ὁ μέλλων λήψεται σύμπας χρόνο(ς)· |
ἀεὶ βοῶσαν, τὴν φιλάν(θρωπ)ον χάριν· |
τῶν σῶν πρὸς ἡμᾶς εὐμενῶν ἐνδειγμ(ά)τ(ων):-
Type(s) [3069] Ἔχουσιν οἱ λειμῶνες ἄνθη ποικίλα (102 verses)
Text source DBBE (Inspection of a reproduction of the manuscript)
Text status Text completely known
Date 12th c.
Manuscript MOSCOW - Gosudarstvennyj Istoričeskij Musej (GIM) - Sinod. gr. 229 (Vlad. 192) [12th c.]
Place in Manuscript f. 1r-1v
Palaeographical information The initials are written in red ink.
Written in two columns, to be read horizontally.
The scribe initially forgot vv. 83-84, which have been added in the left margin.
Contextual information The epigram is introduced by a an introductory prayer in red ink: "(...) τεθέντες παρὰ πν(εύματ)ο(ς) ἰωάννου κομνηνου (καὶ) γεγονότο(ς) μοναχοῦ· Γεγραφότο(ς) πρὸ αὐτοῦ | (...) στίχοι εἰς τὸν κλίμακα κῆπον νοητὸν δεικνύοντες τοῦτο τὸ βιβλίον· | (...) ἀναγινώσκων. εὐχέσθω τῶ τούτων πλοκεῖ· ὃς καὶ ἀντιχαρίζεταί σοι τῶ | (...)τοῦ ἐκπληροῦντι τὴν αἰτησιν τὴν παρ’ ἑαυτοῦ εὐχήν· ητις ἐστὶ τὸ μετὰ | χ(ριστὸ)ν γενεσθαι διὰ χ(ριστο)ῦ· καὶ συνεῖναι σοὶ συναγάλλεσθαι ἐν τῆ μελλούση δόξη αὐτοῦ, | εἰς αἰωνα αἰώνων, ἀμήν. Ναὶ ἀδελφέ μου ὁ ταύτη προσομιλῶν τῆ βίβλῳ, | οὕτω ποίει διὰ τὸν εἰπόντα, εὔχεσθαι ὑπὲρ ἀλλήλων· (...)τῶ σε· παρακαλῶ σε· | γουνοῦμαι σε· τί γάρ σοι φορτικὸν ἢ ἔγκοπον ἢ ἐπιζήμιον, ἀναπτύξαντι τὴν | βίβλον ταύτην (καὶ) κλείσαντι, εὐθέως εἰπεῖν, χ(ριστ)έ μου σῶσον τὸν γράψαντα· πλὴν τούτου, | ἕτερόν τι, οὐ ζητῶ· ἂν γοῦν πολλάκις διὰ λήθην οὐκ εἴπης οὕτως, ὁ Θ(εὸ)ς συγχωρήσοι σοι:-"
([±8 composed] by the spirit of John Komnenos, who has also become a monk. Verses on the Ladder, by the writer, on behalf of him [±8], showing this book as a spiritual garden. You, reader of these verses, pray for their composer. When you complete this request from him, he will gratefully offer you his own prayer, which is to unify with Christ, through Christ and to be together with you and to rejoice at His coming glory forever and ever, amen. Yes, my brother, you who come into contact with this book, do so, because of him who said: “Pray for one another”. I beg you, I entreat you, I implore you. For why would it be difficult or wearied or hurtful for you, when you open this book and when you close it, to say immediately: “My Christ, save the scribe”? Except for that, I do not seek for anything else. But if by forgetfulness you do not say so, may God forgive you.) (cf. Meesters - Ricceri (2018: 312-313))

Some words are written in the margin of this epigram as reading guides, mentioning the topics of the subsections of the text. (cf. Meesters - Ricceri (2018: 295))

The poem is followed by another epigram, inc. 'Ψήγματα χρυσᾶ τοῖς Λυδοῖς αἱρεῖ λόγος'.
Metre(s) Dodecasyllable
Genre(s)
Subject(s)
Comment Meesters - Ricceri (2018: 293): "A marginal note mentions that the poem contains 102 vv.. Remarkably, it has 101 vv., since it omits v. 14."
Bibliography
Number of verses 101
Related occurrence(s)
Acknowledgements
Transcriber(s)
Permalink https://www.dbbe.ugent.be/occurrences/18838
Last modified: 2020-08-10.