Occurrence 25891
(formerly occ/9927)

+ παραβολαὶ τῶν δ' εὐαγγελιστ(ῶν), δι' ἐπῶν:·​
 
Δείδω μὴ βιότοι θεμείλιον ἐν ψαμάθοισι
βαλλόμενος, ποταμοῖσι (καὶ) εἰν ἀνέμοισι κεδασθῶ·
ἢ σπόρος ὡς ἐπὶ γαῖαν ἰὼν ξηρὴν (καὶ) ἄκαρπον·
ὧκα μ(ὲν) ἀντείλαιμι· τάχιστα (δὲ) αὖος ἔοιμι,
ἠελίοιο βολῇσι τυπεὶς, (καὶ) πήμασι τυτθοῖς·
ἤ με (φάγοι) πετεηνὰ, (καὶ) ἐκθλίψειαν ἄκανθαι·
μὴ δέ μοι ὑπνώοντι κακὸν σπόρον ἐγκαταμίξη
ζιζανίων ἀρότης τε κακῶν, (καὶ) βάσκανο(ς) ἐχθρός·
μὴ δ’ ἄρ’ ὁμοῦ χλοάουσι βαλὼν ἐπὶ χεῖρα φυτοῖσ(ιν)
ἐσθλοῖς, ἠδὲ κακοῖσι· πρὶν ἐν σταχύεσσι σταθῆναι·
σύν που ζιζανίοισι καλὸν φυτὸν ἐξολέσαιμι·
παύρωνο(ς) γ(ὰρ) τοιοῖσδε νοήμονα χεῖρ’ ἐπιθεῖναι·
ἔνθ’ ἀρετὴ κακίη τε διάνδιχα ναιετάουσαι,
ἀγχίθυροι γεγάασι· κακόν δ’ ἐπιτέλλεται ἐσθλῶ. ||
αἰνῶ τὸν ὀλίγον νάπυος σπόρ(ον), ὡς ὀλίγος μ(ὲν),
δενδροῦται δὲ τάχιστα, (καὶ) ἐς τόσον ὕψος ὁδεύει·
ὥστε (καὶ) ὀρνίθεσσι πέλειν σκέπας ἠερίοισι·
μάργαρε τιμήει (καὶ) κύδιμε· σοῦ δ’ ἂρ’ ἔγωγε,
κάλλεος ἱμείρων· μέγας ἔμπορος αἴθε γενοίμ(ην)·
πάντων δ’ ὅσσα μοι ἐστὶ μέχρις πυμάτοιο χιτῶνος,
ὤνιον ἀντιλάβοιμι φίλον κτέαρ· ὥς κ(εν) ἅπαντ(ας),
πλούτῳ νικήσαιμι, πεπασμένος οἶος ἀπ’ ἄλλων·
ἢ θησαυρὸν ἀγροῖο μυχοῖς ἐνὶ κρυπτὸν ἐόντα·
οἷδα δ’ ἐγὼ (καὶ) κόσμον ἔσω πίπτοντα σαγήνης·
ᾧ χ(ριστο)ῦ βασιλῆος ὑποδρήσσοντες ἐφετμαῖς,
ἀν(θρώπ)ων ἀλιῆες ἑὸν λίνον ἀμφὶς ἔθηκαν·
ὡς ἁλὸς ἐξερύσωσι βυθῶν· ὀπάσωσι (δὲ) χ(ριστ)ῷ·
νηχομένους πικροῖς ἐνι κύμασι τοῦδε βίοιο·
ἀλλ’ ὁπόταν κρίνης ἁλίην· διαδάνδιχα τέμνης,
μή μ’ ἀπο τῆλε βάλοις ἀχρήϊον οἷά περ ἰχθύν· ||
ἄγγεσι δ’ ἐγκατάθοιο φυλασσόμενον βασιλῆϊ.
ἐς μεγάλην δὲ θεοῖο καλὴν ἐριθηλέ’ ἁλωήν·
ἠῶος μὲν ἔβην (καὶ) πλείονα μόχθον ἀνέτλην
μισθὸν δ’ ὑστατίοισιν ἶσον (καὶ) κῦδος ἔχοιμι.
τίς φθόνος, εἰ μόχθοισι πόθον θ(εὸ)ς ἀντιφερίζει·
πέμπε π(ατ)ὴρ υἱῆας ἐς ἄμπελον, ὡς κομέοιεν·
τὸν πρότερ(ον), πρότερον· ὁ δ’ ἄρα πρόφρων ὑπέδεκτο·
οὐ μὰν (?) ἐξετέλεσσε πατρὸ(ς) πόθον ὥσπερ ὑπέστη·
αὐτὰρ ὅγ’ οὐχ ὑπέδεκτο, (καὶ) ἐξετέλεσσεν ἐφετμήν·
ὁπλότερος κρείσσων μ(ὲν) ἐμοὶ· γλυκίων (δὲ) τοκῆϊ
ἀμφοτέρων, ὃς ἔδεκτο (καὶ) ἐξετέλεσσεν ἐέλδωρ·
κληρονόμον δ’ ὀλέσαιεν· ὅσοι πυρὸς ἐκτὸ(ς) ἀλωῆς: +
Ἔστι γάμος· τὸν, παιδὶ π(ατ)ὴρ φίλος ἐσθλὸς ἀρίστῳ·
δαίννυσι καγχαλόων· τοῦδ’ ἀντιάσαιμι ἔγωγε·
τοῦδ’ ἐγὼ ἀντιάσαιμι· (καὶ) ὃς φίλος ἐστὶν ἔμοιγε·
μίμνοι δ’ ἔκτοθι κεῖνος, ὅτις πρὸ γάμοιο τίθησιν, ||
ἢ ἀγρὸν, ἠὲ βοῶν ζεῦγο(ς) νέον· ἠὲ δάμαρτα.
μὴ δ’ ἐνὶ δαιτυμόνεσσι γαμήλιον εἶδος ἔχουσιν,
εἵματ’ ἔχων ῥυπόωντα· δεθεὶς χεῖράς τε πόδ(ας) τε·
νυμφῶνός τε γάμου τε φίλων τ’ ἄπο τῆλε πέσοιμι·
ἡνίκα δ’ αἰθομένῃσιν ἁγνῶν δεκὰς ἐν δαΐδεσσι·
παρθένοι ἐγρήσσουσαι ἀκοιμήτοις φαέεσσι,
νυμφίον ἱμερόεντα θ(εὸ)ν δοκέωσιν ἄνακτα·
ὡς λαμπραὶ γανόωντι ὑπαντήσωσιν ἰόντι,
μή μ’ ἐνὶ ταῖς κενεῇσι νόον (καὶ) ἄφροσι θείης·
μηδ’ ὀλιγοδρανέον δαΐδων σέλας ὄμμασι λεύσσων·
ἤδη που χριστοῖο παρεσσομένου μογεούσαις·
ὀψε φαοῦς ζωῆς ὑγρὸν ποθέοιμι ἔλαιον·
μηδέ με κληϊσθέντα γάμων ὤσαιτο θύρετρα·
ἔνθα λόγος καθαρῇσι πόθου μεγάλοις ὑπὸ δεσμοῖς·
μιγνύμενος κραδίῃσι θάρσο(ς) (καὶ) κῦδος ὀπάζει·
ἐκ (δὲ) γάμων παλίνορσο(ς) ἄναξ ἐμὸς εὖτ’ ἂν ἐπέλθη ||
ἐξαπίνης δοκέουσι· (καὶ) οὐ δοκέουσιν ἐπιστάς·
εὕροι μ’ ἐν δοκέουσι, (καὶ) αἰνήσειε φόβοιο
ὡς ἀγαθὸν θεράποντα· (καὶ) ἤπιον ἀρχομένοισι
(καὶ) σίτοιο δοτῆρα λόγου στερεοῖο φέριστον·
σχιζομένων τ’ ἐρίφων (καὶ) οἰῶν ἤματι πικρῷ
ἀνδρῶν εὐσεβέων τε (καὶ) οὐχ ὁσίων ἑκάτερθε
στήσαις μή μ’ ἐρίφοις ἐναρίθμιον ἀλλ’ ὀΐεσσι
δεξιτερὴν παρὰ χεῖρα· μένοι τ’ ἐνὶ χείροσι λαιή
λύχνος δ' εἴ τις ἔμοιγε φαεσφόρος ἔκτοθι λάμποι
λυχνίης καθύπερθε· καλὸν δέ τι (καὶ) θ(εὸ)ν οἶον
ἴδμεναι· ὃς πάντεσσιν ἐπίσκοπ(ον) ὄμμα τίθησ(ιν)
αἰεὶ δὲ στέργοιμι θ(εὸ)ν πλέον, εἴτέ τι πικρόν·
εἴτ’ ἀγαθὸν παρέχοι· πᾶν γ(ὰρ) καλὸν. εἰ δὲ τυπείην
ληϊσταῖς μεγάλης κατιὼν ἄπο χ(ριστ)ὲ πόληος,
μή με λίπης χείρεσσιν ὑπ’ ἀνδροφόνοισι δαμῆν(αι)
εἰ δὲ πνεῦμ’ ἐλάσεις ψυχῆς ἄπο, μηκέτ’ ἀεργ(ὸν) ||
εὑρὼν σὺν πλεόνεσσι καταδράμοι ἐχθρὸς ἐμεῖο.
μηδὲ συκῆν ὀλέσειας ἀχρήϊον. ἀλλ’ ἔτι καρπὸν
ἔλπεο· μὴ δὲ τέμης μιν, ἄναξ. κομέων δέ τ’ ἐγείρ(ειν).
δραχμήν τε πρόβατόν τε πάϊν τ’ ἀπὸ πάντ’ ὀλέσαντα
εὑρὼν· τὴν μ(ὲν), ἔραζε· τὸ δ’ οὔρεσι· τὸν δ’ ὑπὸ ποσσ(ὶν),
οἰκτρὸν. ὑποστρέψαντα πατρώϊον ἐς δόμον αὗτις,
αὖθις ἀριθμήσειας ἐν υἱάσι θρέμμασι δραχμαις
μὴ δ’ ἀγαθοῦ βασιλῆος ἐμοῖς παθέεσσιν ἐόντο(ς)
πρηκτὴρ αὐτὸς ἔοιμι πικρὸς χρηστοῖς ὁμοδούλ(οις)
καί τι χρεῶν κόψαιμι λαθὼν πινυτόφρονι βουλῇ·
ὥς κεν χρηΐζων ποτ’ ἐσύστερον ἄλκαρ ἔχοιμι·
λάζαρος ἐνθάδ’ ἔοιμι· (καὶ) ἐσύστερ(ον) ἄλλος ἀγήνωρ·
ἐνθάδε, κεῖθι δ’ ἄτιμος ἔχων φλόγας ἀντὶ κόροιο.
εἴην (?) μὴ μεγάλαυχος, ἐπεὶ κακός εἰμι τελώνης·
δάκρυσιν οἷκτον ἔχοιμι· φαρισαῖοι δὲ, πέσοιεν·
χήρην δ’ εἴποτ’ ἐμοῖο παρὰ προθύροις μογέουσ(αν) ||
ἄπρηκτον πέμψαιμι· (καὶ) εἰ λίθον ἢ ὄφιν αἰνὸν·
ἀντ’ ἄρτοιο φίλοιο (καὶ) ἰχθύος ἡδυβόροιο,
ἐχθρὰ φιλοφρονέων παλάμης ἀπὸ τῆσδ’ ὀρέγοιμι,
τοίων ἀντιτύχοι θ(εο)ῦ πάρα· εἰ δ’ ἀποθήκας·
τας μ(ὲν), σφρηγὶς ἔχοι· τὰς δ’ ἐλπίδες ὦκα θέουσαι,
ἥδε με νὺξ ὀλέσειε σὺν ἀδρανέουσιν ὀνείροις·
οὐδὲ μὲν οὐδὲ τάλαντον ὅμοι θ(εὸ)ς ἐγγυάλιξε·
πλειοτέρην ἄλλοισι μετρῶν χάριν εὔχομ’ ἔγωγε
τοῦτο μένειν παλάμῃσιν ἐν ἡμετέρῃσιν ἀεργόν·
ἠὲ μνᾶν φυσικοῖς λόγου χάριν ἰσονέμητον·
ἀλλ’ ἔργόν τ’ ὀπάσαιμι, κλέους τ’ ἐπί τ’ ἄντι τύχοιμι
μὴ δὲ δίκην τίσαιμι πικρὴν (καὶ) αἶσχος ἔχοιμι: +
Type(s) [6915] Δείδω μὴ βιότοιο θεμείλιον ἐν ψαμάθοισι (106 verses)
Text source DBBE (Inspection of a reproduction of the manuscript)
Text status Text completely known
Date 14th c.
Manuscript ANN ARBOR - University of Michigan Library 24 [1291-1325]
Place in Manuscript f. 141r-144r
Palaeographical information Each line of the poem is preceded by a paraphrase in prose, written in red ink.
Contextual information The epigram, along with other poems, follows the Gospel of John.
Metre(s) Dactylic hexameter
Genre(s) Text-related epigram
Subject(s)
Image source(s) http://www.csntm.org/Manuscript/View/GA_536
Bibliography
Number of verses 106
Acknowledgements
  • Information on the occurrence courtesy of Georgi Parpulov.
  • Inspection of the manuscript image was possible by courtesy of the 'Center for the Study of New Testament Manuscripts'.


Creator(s)
Transcriber(s)
Permalink https://www.dbbe.ugent.be/occurrences/25891
Last modified: 2020-07-25.