Occurrence 22214
(formerly occ/6091)

μιχαὴλ ἱερέ(ως) λουλούδου τοῦ ἐφεσίου· στίχοι πρὸ(ς) ὃν τ(ὴν) παροῦσαν βίβλον ἀντέγραφε
 
+ νότου βασίλισσα ποτὲ σοφί(αν) σολομῶντο(ς),
ἐθαύμαζεν ἀκούουσα λίαν ἐξεθαμβεῖτο.
ὅθεν ἀπάρασα σπουδῆ τῆς γῆς τῶν αἰθιόπων
μετὰ λαμπρῶν τε στρατηγῶν μετὰ δορυφορί(ας),
πρὸ(ς) τὴν σιὼν κατέλαβε τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν,
καὶ σολομῶντο(ς) τὰς πολλὰς ἀπήλαυσε σοφίας.
σὺ δὲ φιλομαθέστατε ψυχὴ καὶ τρισολβία
ἀγχίνου συνετώτατε χαριτοκοσμημένε
σεπτῶν γονέ(ων) βλάστημα ῥίζης τιμί(ας) κλάδε,
τοῦ σολομῶντο(ς) ἐκ παιδὸς τὴν φρόνησ(ιν) πλουτήσ(ας).
τὴν τοῦ δα(υὶ)δ πραότητα κτησάμενος βρεφόθεν·
τὸ φιλολόγου τοῦ σοφοῦ ζηλώσας δημοσθένους,
οὐ σολομῶντος ἀρκεσθεὶς τ(οῖς) σοφωτάτοις λόγοις.
οὐ κορεσθεὶς ταῖς τοῦ δα(υὶ)δ πν(ευματ)οκρότοις φθόγγοις.
οὐ προφητῶν θεσπίσμασι τοῖς πν(ευματ)οκινήτοις,
ἀλλὰ σπουδάζων ἐν βραχὺ πάντων μαθεῖν τὴν γνῶσ(ιν).
ὅπως ἀρχῆθεν γέγονεν ὁ κόσμος καὶ συνέστη.
ὅθεν ὁ κτίστης ἤρξατο τὴν κτίσιν τεχνουργῆσαι.
πῶς ἐξετάνυσε σοφ(ῶς) τ(ὸν) πόλον ὡσεὶ δέρριν,
καὶ τοὺς μεγάλους ἐν αὐτῶ κατέπιξε φωστῆρας,
τὸ πλάτος ὅπ(ως) τὲ τῆς γῆς ἐξέτεινε πανσόφως, ||
ἐκ ταύτης δ’ ἂν ἐβλάστησαν βοτάναι τε παντοῖαι·
τροφῆς τῶν πάντων ἔνεκεν, κ(αὶ) θεραπεί(ας) νόσων·
θάλασσαι πῶς συνέστησαν ἄμετρα σχοῦσαι βάθη,
σύμπαν δὲ γένο(ς) ἐν αὐταῖς ἰχθύ(ων) καταμένει·
ὅπ(ως) τῶν πάντων ἄνακτα, θηρί(ων) ἵππων ὄνων,
δρακόντων ἄρκτων τίγρεων παρδάλε(ων) λεόντων,
οἰκείαις ἔπλασε χερσὶν ἀῤῥήτω τε σοφία·
καὶ τῆς ἐδὲμ κατατρυφᾶν ἔδωκε τὸ χωρίον,
ἄλλα τε πᾶσαν ἔννοιαν βροτείον ἐκνικῶντα·
ἐξαίσια πανθαύμαστα τεράστια παντοῖα·
ἔτι σὺν τούτοις γίγαντας ἄνδρ(ας) ἀσπιδηφόρους.
εἰς οὐρανὸν τοξεύοντας θ(ε)ῶ φιλονεικοῦντας,
τὰς πυραμίδ(ας) ἰωσήφ τὸν πύργ(ον) τῆς χαλάν(ης),
ἑλένης τε τὴν ἁρπαγὴν τῆς καλλισφύρου νύμφ(ης),
τὸν στόλ(ον) τὸν ταχύπτερον, τὸν χιλιόναυστόλον,
τὴν ἅλωσιν τὴν σκύλευσιν τ(ῆς) τρισμεγίστου Τροίας,
ἣν ποσειδὼν ἐπόλισεν ἀπόλλωνι συνάμα,
ἢν ἥρα κατηδάφισεν τῆς ἀθηνᾶς συνούσης,
ἀνδρῶν ἡρώ(ων) εὐγενῶν ἁπάντων βασιλείας,
τῶν εὐσεβῶν καὶ δυσεβῶν ἀφρόνων συνετῶν τε,
χρηστ(ῶν) κακούργων καὶ σεμν(ῶν) ἀσέμν(ως) βιοσάντων, ||
τοῦ κωνσταντίνου μανασσῆ τὴν βίβλον τ(ὴν) ὀλβί(αν).
τῆν γλυκυτάτην καὶ τερπνὴν ὑπὲρ κηρὸν κ(αὶ) μέλι,
ὑπὲρ σειρήνων τὰς ὠδὰς ὑπὲρ ὀρφέ(ως) λύραν,
ἐμοῖς προτέθεικας χερσὶ προστάσσων μοι τοῦ γράψαι,
πρὸς κόρ(ον) πρὸς ἡδύτητα πρὸ(ς) χαρμονὴν πρὸς τέρψιν,
ψυχῆς ὁμοῦ καὶ σώματος νοός τε κ(αὶ) καρδίας·
ἐγὼ δ’ ὡς ἔθος κτώμενο(ς) σοὶ πειθαρχεῖν εἰς πάντα,
εἰ δέρας τὸ χρυσόμαλλον προσέταξας κομίσαι,
εἰ μῆλα τὰ θρυλλούμενα χρυσᾶ τῶν ἑσπερίδων.
εἰ καὶ ψυχὴν ἐμὴν αὐτὴν προέσθαι τῶ θανάτω,
ἤδη τὸ προσταττόμενον ταχέ(ως) ἐκπληρώσας,
ἀρχῆς ἀπ’ ἄκρης ἔγραψα μέχρι κ(αὶ) τέλ(ους) ταύτ(ης)
ἥνπερ λαβὼν ἀνάγνωθι κ(αὶ) τῆς ψυχῆς τ(οῖς) σίμβλοις,
ὡς μέλισσα φιλόπονος θησαύριζε τὰ κρείττω·
ψυχοβλαβῆ (δὲ) σύμπαντα κ(αὶ) ῥυπαρὰ κ(αὶ) φαῦλα,
ἐκτρέπου πέμπε δίωκε πόρρωθεν ὅσον τάχος.
ἡμῖν δὲ πάλιν πρόσταττε συχνάκις ἐκπληρούμενος
ψυχῆς τὰ καταθύμια καὶ πάσ(ας) τὰς ὀρέξεις.
ἰδοὺ γὰρ ἐπεθύμησα πάσας τὰς ἐντολάς σου.
ἐμὲ (δὲ) ζῆσον (ὥς) φησι δα(υὶ)δ ὁ προφητάναξ+
Type(s) [5361] Νότου βασίλισσα ποτὲ σοφίαν Σολομῶντος (62 verses)
Text source DBBE
Text status Text completely known
Date 14th c.
Manuscript VIENNA - Österreichische Nationalbibliothek (ÖNB) - hist. gr. 106 [14th c.]
Place in Manuscript f. 140v-141v
Metre(s) Decapentasyllable
Genre(s) Scribe-related epigram
Subject(s)
Bibliography
Number of verses 62
Related occurrence(s) [18381] νότου βασίλισσα ποτὲ σοφί(αν) σολομῶντος
LONDON - British Library - Arundel 523 (f. 145r-146r)
(62 verses) (61/62)
Acknowledgements
Creator(s)
Permalink https://www.dbbe.ugent.be/occurrences/22214
Last modified: 2020-11-19.