Type 5303
(formerly typ/3350)
| Αἰγλήεις παράδεισος, Μουσῶν ἀγλαὸν ἄλσος, | |
| ἥδε βύβλος τελέθει σοφίην αὐχοῦσα Πλάτωνος. | |
| τὴν χαρίτεσσιν ὑφήνας Βησσαρίων θεοειδὴς | |
| παντοίης σοφίης ὑποθημοσύνας ἐνέπασσεν, | |
| καί μιν ἐπισταμένως πραπίδεσσιν ἑῇσιν ἀρηρὼς | |
| θῆκεν ἅπασι βροτοῖς, μέγ’ ὄνειαρ θαῦμα τ᾽ ἰδέσθαι. | |
| ὃς δή κεν ποθέῃσι Πλάτωνος δόγματα κεδνὰ | |
| ἠδ᾽ ὑψηγορίην στήθεσσιν ἑοῖσι δαῆναι | |
| δεῦρ᾽ ἴτω ἡδυπνόου λειμῶνος ἀπ᾽ ἀθανάτοιο | |
| ἄνθεα δρεψόμενος σοφίης καλὰ τηλεθόωντα, | |
| καί μιν ὀΐω μᾶλλον τέρψεσθαι φίλον ἦτορ | |
| ἐνδυκέως ὅς μιν μετιὼν ἐπὶ θυμὸν ἐρείσῃ | |
| ἢ τέρποιθ’ εὑρὼν ἄφενος καὶ ἀθέσφατον ὄλβον | |
| Ἰνδίη ὅσσα φέρῃσιν ἰδ᾽ Ἀραβίη ἐρατεινή. | |
| τῇ μὲν γὰρ ψυχὴν ὀνίνησιν, τῇ δ᾽ ἄρα σῶμα. | |
| ἤδη καὶ πέπλον εἶδον Ἀθηναίης ἐνὶ βωμῷ | |
| λαμπρόν τ᾽ ἠδ’ ἐρίτιμον, δαίδαλα πάντα φέροντα, | |
| ἀλλ᾽ οὐ τόσσον ἔην δαιδάλμασι κεῖνος ἀγαυός | |
| ὅσσον ἂρ αὐτὴ μαρμαίρησιν βύβλος ἐραννή, | |
| οὐδὲ τόσ᾽ ἔργα ἔην ἀσκητὰ πέπλῳ ἐνὶ κείνῳ | |
| ὁππόσ᾽ ἂρ εἰν αὐτῇ θεοείκελα ἔργα τέτυκται, | |
| τερπνά τε καὶ χαρίεντα Θεοῦ κεν ὑφάσματα φαίης. | |
| ὅσσα γὰρ ἔργ᾽ ἀριδείκετα τῆς φύσιος τελέθοντι | |
| ἠδ᾽ αὖ ὅσσα ὑπὲρ φύσιν Οὐρανίης ἐριτίμου | |
| δῶρα πέλοντι ἰδ᾽ ὅσσα πρὸς ἦθος ῥυθμίζοντι, | |
| ὁππόσα τ᾽ αὖ διαλέξιος ἔκγονα Καλλιόπης τε | |
| πασάων ἐρικυδέα δῶρα, βύβλῳ ἐνὶ τῇδε | |
| εὖ δὴ πάγχυ γε καὶ κατὰ μοῖραν ἅπαντα γέγραπται, | |
| πάντα δ᾽ Ἀληθείης ἱερῆς καλὰ τέκνα πέλοντι. | |
| ταύτῃ καὶ γὰρ χραισμῶν Βησσαρίων θεοειδὴς | |
| τήνδε μάλ᾽ εὐφραδέως συνύφην᾽ ἐριθηλέα βύβλον, | |
| παύσας γραμματολοιγὸν νημερτοκτασιάων | |
| ὃς βοόων μὰψ κοὐ κατὰ μοῖραν ἔριζε Πλάτωνι | |
| οὐδὲν ὅλως εἰδὼς σοφίης ὑποθημοσυνάων. | |
| ἀλλὰ σὺ χαῖρε, Πλάτων, πρόμον αὐχῶν Βησσαρίωνα | |
| δῖον. ὃ δή τοι αἰὲν ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνει | |
| ὃς καὶ τήνδε τέτευχε καλὴν δέλτον, μέγα ἔργον | |
| ἠδὲ τεῆς σοφίης μνημήϊον ἐσσομένοισιν. | |
| ἀλλ᾽, ὦ Βησσαρίων μάκαρ, οὖλέ τε καὶ μέγα χαῖρε, | |
| σεῖο δ᾽ ἀεὶ φάτις ἄμβροτος οὐρανὸν εὐρὺν ἱκάνοι | |
| οὕνεκά σ᾽ ὑψιμέδων Θεὸς ἄφθιτος αἰθέρι ναίων | |
| ὄλβιον οἷς δώροισι μετ᾽ ἀνθρώποισιν ἔθηκε, | |
| παντοίην ἀρετὴν ἠδὲ κλέος ἐσθλὸν ὀπάσσας. | |
| αὐτὰρ ἐγὼ σέο καὶ μετέπειτα μνήσομαι αἰὲν | |
| σὴν σοφίην, θαμὰ κλείων πᾶσι μετ’ ἀνθρώποισιν | |
| σήν τ᾽ ἀγανοφροσύνην σὴν μειλιχίην τε, | |
| λισσόμενος κρατερὸν Θεόν, ἄμβροτον ἀρχὸν Ὀλύμπου, | |
| ὄφρα τοι ἐς πολέας λυκάβαντας γῆρας ὀπάζῃ | |
| ὄλβιον ἄκρον ἀωτεῦντι σοφίης ἁγνὸν ἄνθος. |
| Title(s) | Ἀνδρονίκου Βυζαντίου ἐπίγραμμα ἐν ἑξαμέτρῳ εἰς τὸ Βησσαρίωνος καρδινάλεως καὶ πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως ὑπὲρ Πλάτωνος βυβλίον |
| Text source | L. Orlandi, 2023, Andronikos Kallistos: A Byzantine Scholar and His Manuscripts in Italian Humanism, Berlin/Boston: 530-532 |
| Text status | Text completely known |
| Editorial status | Critical text |
| Genre(s) | |
| Person(s) | |
| Metre(s) | Dactylic hexameter |
| Subject(s) | |
| Tag(s) | |
| Translation(s) |
|
| Comment | The poem also occurs in the manuscripts Laur. Plut. 31.24 (ff. 145r-146r), Laur. Plut. 31.21 (ff. 129r-130r) and Vat. gr. 1373 (ff. 4r-5r), where it does not function as a book epigram. It also occurs in the 19th-century manuscript Athens, Ἑλληνικὸ Λογοτεχνικὸ καὶ Ἱστορικὸ Ἀρχεῖο, Polybas 237 (f. 13r). |
| Bibliography |
Primary Secondary |
| Number of verses | 49 |
| Occurrence(s) |
[22146] ιγλήεις παράδεισος μουσῶν ἀγλαὸν ἄλσος
[1466-1468]
VENICE - Biblioteca Nazionale Marciana - gr. Z. 198 (coll. 744) [1466-1468] (f. 1v-2v) (49 verses) |
| Acknowledgements |
Contributor(s)
The credits system has been implemented in 2019. Credits from before the new system was in use might be incomplete. |
| Identification | Vassis ICB 2005, 17: "Andron. Callistus, In laudem Bessarionis" |
| Permalink | http://www.dbbe.ugent.be/types/5303 |
Last modified: 2024-03-05.
